บทที่ 396 ป้ายบูชาวิญญาณร่วงหล่นลงบนพื้น

ประตูถูกเปิดออกโดยเร็ว ต้วนกุ้ยเฟยรีบวิ่งพุ่งไปตรงประตู และวิ่งชนโดนคนๆหนึ่ง คนๆนั้นถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วจ้องนางอย่างไม่พอใจ

“กุ้ยเฟย เจ้าทำอะไรของเจ้า?” ฮ่องเต้เจียเฉิงกวาดสายตาไปยังเสื้อผ้าของนาง

เมื่อครู่ข้าอยู่ที่ห้องทรงพระอักษรกำลังอ่าน

บทที่ 397 ความผิดใหญ่หลวง

จิ่นซื่ออีกแล้ว นอกจากแม่นางจิ่นซื่อ นางไม่รู้เลยว่าใครจะมีปัญญาเรียกองค์รัชทายาทออกไปเยี่ยงนี้ได้

เย่ฮองเฮาถอนหายใจหนักๆ อยากจะหาสองสามคนที่เชื่อใจได้มาช่วย แต่ไม่รู้ว่าควรหาใครดี

“ไม่ว่าองค์รัชทายาทจะอยู่แห่งใด ตอนนี้เจ้ารีบบอกให้คนอื่นไปทูลให้เขารีบเข้าวั

บทที่ 398 ถูกกักขังในคุก

ที่แท้ในใจของต้วนกุ้ยเฟย ได้มองเขาเป็นคนเยี่ยงนี้ตลอด ตนเองเป็นคนกระทำผิดขั้นร้ายแรงที่สุด เป็นกษัตริย์ที่ไม่สามารถให้อภัยได้ เขาไม่สามารถให้สิ่งที่เพียงพอกับนางและเวินอ๋อง

ฮ่องเต้เจียเฉิงมองต้วนกุ้ยเฟยอย่างคาดไม่ถึง ถ้าไม่ใช่วันนี้ เขาก็ไม่มีทางรู้ความคิดทั้งหมดที