บทที่ 388 ทำไมต้องกังวล

ฮ่องเต้เจียเฉิงเพื่อไม่ให้อำนาจของตัวเองถูกชิงไป เลยยอมปลดตำแหน่งลูกชายตัวเองเป็นสามัญชน

หากมีสักวัน ที่พวกเขาเองก็ทำเรื่องที่เหมือนกัน ไม่รู้ว่าฮ่องเต้เจียเฉิงจะใช้วิธีนี้ลงมือกับเขาอีกไหม

รัชทายาทตะลึงไป เขานิ่งอยู่นานกว่าจะพูดว่า “ฟังจากที่เจ้าพูดมา ใครก็ตา

บทที่ 389 มีลูกสักคนนะ

ทางคดีเดินไปได้เร็วมาก เพียงเวลาไม่กี่วันเท่านั้น นักฆ่าชาวยุทธอย่างนั้นก็สารภาพออกมาจนหมด

ก็แค่พูดไปตามบทที่โม่ฉีหมิงเขียนให้ก็เท่านั้น จากนั้นก็แค่บันทึกตาม

เวินอ๋องไปเล่นพนันบทที่อยู่ที่ด่านเย่นเหมิน ยืมเงินพวกเขามาเป็นหมื่นตำลึงยังไม่คืน พวกเขาตามมาทวงเงินถ

บทที่ 390 เกล็ดหิมะในหิมะ

เขากอดนางไว้ในอ้อมแขน โม่ฉีหมิงรู้สึกว่าเขาอุ่นใจขึ้นมาก

เมื่อกี้เขาถูกปฏิเสธเขาไม่พอใจมาก แต่ว่าในตอนนี้มันหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงลมหายใจของทั้งคู่

เขานอนมองหน้าตอนหลับของโล่หวินหลาน เขามองเหมือนมองเท่าไหร่ก็ไม่พอ แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาที่ใบหน้าของนาง ใบหน้