บทที่ 387 ปลดเป็นสามัญชน

จากการเค้นถามฮ่องเต้เจียเฉิง ต้วนกุ้ยเฟยไม่มีความกล้าที่จะเงียบต่อไปได้อีก

แต่หากบอกไปว่าที่นางไปที่คุกหลวงเพื่อให้พวกเขาแก้ไขคำให้การ ก็จะทำให้ฮ่องเต้เจียเฉิงสงสัยตัวนางเข้าไปอีกน่ะสิ?

“ฝ่าบาท หม่อมฉันคิดถึงลูก แค่อยากจะไปถามพวกนักโทษว่าลูกของหม่อมฉันอยู่ที่

บทที่ 388 ทำไมต้องกังวล

ฮ่องเต้เจียเฉิงเพื่อไม่ให้อำนาจของตัวเองถูกชิงไป เลยยอมปลดตำแหน่งลูกชายตัวเองเป็นสามัญชน

หากมีสักวัน ที่พวกเขาเองก็ทำเรื่องที่เหมือนกัน ไม่รู้ว่าฮ่องเต้เจียเฉิงจะใช้วิธีนี้ลงมือกับเขาอีกไหม

รัชทายาทตะลึงไป เขานิ่งอยู่นานกว่าจะพูดว่า “ฟังจากที่เจ้าพูดมา ใครก็ตา

บทที่ 389 มีลูกสักคนนะ

ทางคดีเดินไปได้เร็วมาก เพียงเวลาไม่กี่วันเท่านั้น นักฆ่าชาวยุทธอย่างนั้นก็สารภาพออกมาจนหมด

ก็แค่พูดไปตามบทที่โม่ฉีหมิงเขียนให้ก็เท่านั้น จากนั้นก็แค่บันทึกตาม

เวินอ๋องไปเล่นพนันบทที่อยู่ที่ด่านเย่นเหมิน ยืมเงินพวกเขามาเป็นหมื่นตำลึงยังไม่คืน พวกเขาตามมาทวงเงินถ