บทที่ 365

เหตุใดต้องมีตัวแทน

เวินอ๋องขังตนเองอยู่ในห้องหนังสืหลายวัน ไม่แม้แต่จะออกมา

ตำหนักเวินอ๋องเงียบสงัด เรือนต่างๆที่เคยมีเสียงหัวเราะ ทะเลาะกันล้วนเงียบสงบ แม้แต่เรือนวี่หยวนเอง เขาก็ไม่แม้แต่จะก้าวเข้ามา

โล่หวินหลานมองไปยังประตูที่ไม่ถูกเปิดมาแสนนาน แล้วรู้สึกปวดใจเล็กน้อย

บทที่ 365

ความจริงในตอนนั้น

จิ่นชื่อไม่ได้ตกลงเหว เพราะถูกองค์รัชทายาทคว้ามือไว้แน่น ไม่คิดเลยว่าเวลาเป็นตายในตอนนี้ เขาก็ยังไม่ทิ้งนางไป

"องค์รัชทายาทท่าน ปล่อยมือเถอะเพคะ！” จิ่นชื่อพูดด้วยความยากลำบาก

"ไม่ ไม่มีวัน" องค์รัชทายาทเองกัดฟันแน่น น่าเสียดายแรงที่เขามีนั้นเขาใช้ในการปั

บทที่ 366

งานเลี้ยงหลอกลวง

อ้อมกอดที่อบอุ่นของเขานั้น คือสิ่งที่โล่หวินหลานโหยหามาโดยตลอด เสียงของเขาดุจยาวิเศษ ที่สามารถทำให้ใจที่ว้าวุ่นของนางรู้สึกปลอดภัย

"เป็นอะไรไป?" โม่ฉีหมิงถามขึ้น

"เปล่าเพคะ ก็แค่คิดถึงท่านก็เท่านั้น" โล่หวินหลานออกมาจากอ้อมกอดของเขา "เข้าไปด้านในกันเถอะเ