บทที่ 365 ความจริงในตอนนั้น

จิ่นชื่อไม่ได้ตกลงเหว เพราะถูกองค์รัชทายาทคว้ามือไว้แน่น ไม่คิดเลยว่าเวลาเป็นตายในตอนนี้ เขาก็ยังไม่ทิ้งนางไป

"องค์รัชทายาทท่าน ปล่อยมือเถอะเพคะ！” จิ่นชื่อพูดด้วยความยากลำบาก

"ไม่ ไม่มีวัน" องค์รัชทายาทเองกัดฟันแน่น น่าเสียดายแรงที่เขามีนั้นเขาใช้ในการปัดป

บทที่ 366 งานเลี้ยงหลอกลวง

อ้อมกอดที่อบอุ่นของเขานั้น คือสิ่งที่โล่หวินหลานโหยหามาโดยตลอด เสียงของเขาดุจยาวิเศษ ที่สามารถทำให้ใจที่ว้าวุ่นของนางรู้สึกปลอดภัย

"เป็นอะไรไป?" โม่ฉีหมิงถามขึ้น

"เปล่าเพคะ ก็แค่คิดถึงท่านก็เท่านั้น" โล่หวินหลานออกมาจากอ้อมกอดของเขา "เข้าไปด้านในกันเถอะเพค

บทที่ 367 ล้วงความลับ

หลังจากที่ต้วนก้วยเฟยฟังสิ่งที่นางพูดจบ นางก็แสดงสีหน้าตกใจอย่างหาไม่ได้ แล้วมองมาที่โล่หวินหลาน

"เจ้าพูดว่าอย่างไร? หลัวเอ่อถูกกรีดหน้าจนเป็นแผล? แล้วนางจะฆ่าเจ้าเพราะเหตุใด?" ต้วนก้วยเฟยยกมือขึ้นแล้วเอาผ้าเช็ดหน้าปิดที่ปากของตนเองเอาไว้ อดไม่ได้ที่จะตกใจ

ด้านใ