บทที่338 ต่อสู้ในที่มืด

“ข้ารู้ว่าเจ้าจะมาก็เลยรอดเจ้าที่นี่”โม่ฉีหมิงยิ้มแบบเพิ่งพอใจ

โล่หวินหลานอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างเงียบ ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าทั้งสองคนจะใจสื่อถึงกันขนาดนี้ ขนาดเรื่องนี้ยังคิดไปในทิศทางเดียวกันได้

“รูปวาดวาดหรือยัง?”โม่ฉีหมิงถามขึ้นมา

ไซ่เยว่เป็นคนที่วาดร

บทที่339 ตกน้ำตอนดึก

ลมพัดกระแทกกับหน้าต่างอย่างต่อเนื่องเสียงลมและหิมะดันนอกฟังดูแล้ว เจ็บหูมากแต่สิ่งนี้ไม่เป็นอุปสรรคต่อการสนทนาระหว่างเขาทั้งสอง

ไท่จื่อดื่มน้ำไปหนึ่งคำแล้วพูด “ครั้งที่แล้วข้าเข้าไปในวังได้เจอกับท่านแม่ ท่านบอกความจริงให้กับข้าได้รับรู้”

เย่กั๋วกงได้ยินแบบนั้นก็

บทที่340 ล่อเสือออกจากถ้ำ

/

พอถึงเวลาที่นัดหมายไว้แล้ว บนหลังคาของเรือนวี่หยวนก็มีเสียงนกร้อง โล่หวินหลานก็พูดคำใบ้ที่ได้นัดหมายไว้กับโม่ฉีหมิงออกมา

พอเสียงนี้ดังขึ้น ก็แสดงว่าเขามาถึงตำหนักเวินอ๋องแล้ว

“ไซ่เยว่เจ้าไปเฝ้าดูที่ลานเหลียนฝู ถ้าหากเวินอ๋องออกมาแล้ว เจ้ารีบไปเรียกข้าที่ป