บทที่333ข้ามีความผิดหรือ

ท้องฟ้าเริ่มมืด เมฆมากมายบังจนไม่เห็นดวงดาวกับแสงเทียนจางๆในเรือนวี่หยวน

งานเลี้ยงข้างนอกเริ่มจบลง ตำหนักอ๋องเงียบลงมาทันที ค่ำคืนที่เงียบสงบนี้มีสายลมพัดมาเย็นๆ ไม่มีเสียงพูดคุยใดๆ

เวินอ๋องดื่มเหล้าไปมาก ท่าทางที่เดินก็โซเซไปทางเรื่องวี่หยวน ในดวงตาของเขากลั

บทที่334 ยากที่จะบันทึก

“ท่านแม่ ท่านสับสนไปแล้ว”รัชทายาทมองฮองเฮาเย่แบบนึกไม่ถึงและไม่มีทางอะไรเลย

ก้าวไปมาในห้องจะพูดก็ไม่พูด แต่สุดท้ายก็ห้ามไปหยุด “ท่านแม่ สรุปท่านทำเพื่อข้าหรือเพื่อตัวเอง ตำแหน่งรัชทายาทอันนี้ ข้าไม่ต้องการตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถ้าท่านทำเพื่อข้างั้นมันก็ไม่จำเป็น”

บทที่335 สั่งสอนสาวใช้

เช้าตรู่ หมอกสีขาวด้านนอกยังไม่ทันกระจัดกระจายหายไป รถม้าสีดำคันหนึ่งผ่านใจกลางตลาดไป บนถนนถูกวาดร่องยาวบนหิมะดูแล้วมันน่าตกใจเล็กน้อย

รถม้าวิ่งเข้ามาอย่างเร็วแบบไม่คิดที่จะหยุด ตรงไปทางทิศเหนือของเมืองหลวงทางตำหนักเวินอ๋อง

โม่ฉีหมิงจับมือโล่หวินหลานแน่น ทั้งทา