บทที่334 ยากที่จะบันทึก

“ท่านแม่ ท่านสับสนไปแล้ว”รัชทายาทมองฮองเฮาเย่แบบนึกไม่ถึงและไม่มีทางอะไรเลย

ก้าวไปมาในห้องจะพูดก็ไม่พูด แต่สุดท้ายก็ห้ามไปหยุด “ท่านแม่ สรุปท่านทำเพื่อข้าหรือเพื่อตัวเอง ตำแหน่งรัชทายาทอันนี้ ข้าไม่ต้องการตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถ้าท่านทำเพื่อข้างั้นมันก็ไม่จำเป็น”

บทที่335 สั่งสอนสาวใช้

เช้าตรู่ หมอกสีขาวด้านนอกยังไม่ทันกระจัดกระจายหายไป รถม้าสีดำคันหนึ่งผ่านใจกลางตลาดไป บนถนนถูกวาดร่องยาวบนหิมะดูแล้วมันน่าตกใจเล็กน้อย

รถม้าวิ่งเข้ามาอย่างเร็วแบบไม่คิดที่จะหยุด ตรงไปทางทิศเหนือของเมืองหลวงทางตำหนักเวินอ๋อง

โม่ฉีหมิงจับมือโล่หวินหลานแน่น ทั้งทา

บทที่336 เข้าวังเข้าเฝ้า

เย่เซียวหลัวยิ้มเยาะด้วยความรังเกียจ นางแค่พระชายารองไม่รู้จักชนชั้นวรรณะกล้ามาถามตัวเอง?ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆเลย

ค่อยๆเดินไปถึงด้านหน้าของนาง สีหน้าดูยากขึ้นมาทันที

“ข้าสั่งสอนสาวใช้ของข้าเกี่ยวอะไรกับเจ้า?ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น คิดว่าจะมีวันนึงที่จะมาแทน