บทที่ 234 เรื่องในอดีต เกิดขึ้นอีกครั้ง

สิ่งที่นางทำการแสดงนั้นคือการร้องเพลง

บทเพลงที่นางต้องการจะขับร้องนั้น แล่นอยู่ในหัวของนางมานานแล้ว เป็นบทเพลงที่นางเคยชื่นชอบมากมาก่อน หลังจากที่นางทะลุมิติมา นางมักจะขับร้องไห้คนที่รักฟัง พวกเขามักจะขับร้องเพลงนี้ร่วมกัน

มิอาจรู้ได้ ว่าเขาคนน

บทที่ 235 ลืมไปจนหมดสิ้น

"หม่อมฉันไม่ได้เมา" เย่เซียวหลัวคลายมือจากเวินอ๋อง นางมองหน้าโล่หวินหลานอย่างเกรี้ยวกราด

ทำไมไม่ว่านางจะทำอะไรก็ต้องมีคนคอยมาช่วย แต่ข้าทำอะไรก็ผิด?

ทั้งโล่หวินหลานที่ตายไปแล้ว และองค์หญิงเหอซื่อนี่ก็เช่นเดียวกัน? พวกเขาไม่สามารถปรายตามองนางได้เลยหรือ? เหตุใด

บทที่ 236 พิษที่ลึกลับ

เช้าวันรุ่งขึ้น ตาของโล่หวินหลานนั้นบวมเล็กน้อย ใต้ตาของนางมีรอยคล้ำ

นางกำนัลที่คอยดูแลเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็รีบนำไข่มาให้นางนวดที่ตา จากนั้นก็แต่งหน้าให้นางหนาขึ้น เพื่อกลบรอยดำใต้ตา

“ช่างเถอะ ไม่จำเป็น ควรเป็นอย่างไรก็ปล่อยให้เป็นไปตามนั้น” โล่หวินหลานบอกกับนาง