บทที่ 234 เรื่องในอดีต เกิดขึ้นอีกครั้ง

สิ่งที่นางทำการแสดงนั้นคือการร้องเพลง

บทเพลงที่นางต้องการจะขับร้องนั้น แล่นอยู่ในหัวของนางมานานแล้ว เป็นบทเพลงที่นางเคยชื่นชอบมากมาก่อน หลังจากที่นางทะลุมิติมา นางมักจะขับร้องไห้คนที่รักฟัง พวกเขามักจะขับร้องเพลงนี้ร่วมกัน

มิอาจรู้ได้ ว่าเขาคนน

บทที่ 235 ลืมไปจนหมดสิ้น

"หม่อมฉันไม่ได้เมา" เย่เซียวหลัวคลายมือจากเวินอ๋อง นางมองหน้าโล่หวินหลานอย่างเกรี้ยวกราด

ทำไมไม่ว่านางจะทำอะไรก็ต้องมีคนคอยมาช่วย แต่ข้าทำอะไรก็ผิด?

ทั้งโล่หวินหลานที่ตายไปแล้ว และองค์หญิงเหอซื่อนี่ก็เช่นเดียวกัน? พวกเขาไม่สามารถปรายตามองนางได้เลยหรือ? เหตุใด