บทที่ 232

การประลองช่วยให้มีความสุข

สิ่งที่มีค่าล้ำดั่งดวงใจที่เสียไปนั้นทำให้เขาปวดใจยิ่งนัก ถึงแม้ว่ารอบตัวของเขาจะมีคนอื่นให้โอบกอด แต่นั่นก็เป็นเพียงการแสดงภายนอกเท่านั้น นารีเหล่านั้นไม่เคยมีผู้ใดเข้ามาในใจของเขา

นี่เป็นสิ่งที่เขาเกลียดมาโดยตลอด ไม่เคยมีใครกล้าเอ๋ยถึง แม้แต่ตัวของเข

บทที่ 234

เรื่องในอดีต เกิดขึ้นอีกครั้ง

สิ่งที่นางทำการแสดงนั้นคือการร้องเพลง

บทเพลงที่นางต้องการจะขับร้องนั้น แล่นอยู่ในหัวของนางมานานแล้ว เป็นบทเพลงที่นางเคยชื่นชอบมากมาก่อน หลังจากที่นางทะลุมิติมา นางมักจะขับร้องไห้คนที่รักฟัง พวกเขามักจะขับร้องเพลงนี้ร่วมกัน

มิอาจรู้ได้ ว่าเขาค

บทที่ 235

ลืมไปจนหมดสิ้น

"หม่อมฉันไม่ได้เมา" เย่เซียวหลัวคลายมือจากเวินอ๋อง นางมองหน้าโล่หวินหลานอย่างเกรี้ยวกราด

ทำไมไม่ว่านางจะทำอะไรก็ต้องมีคนคอยมาช่วย แต่ข้าทำอะไรก็ผิด?

ทั้งโล่หวินหลานที่ตายไปแล้ว และองค์หญิงเหอซื่อนี่ก็เช่นเดียวกัน? พวกเขาไม่สามารถปรายตามองนางได้เลยหรือ? เหตุ