บทที่199 ความสัมพันธ์ทางสายเลือด

อากาศสดใส สายลมพัดมาแผ่วเบา น้ำค้างยามเช้าตรู่ค่อยๆตกลงมาจากผนังไปสู่พื้นดิน เมื่อแสงอาทิตย์ที่สอดส่องผนังเขียวจากทิศตะวันออก ทำให้ทั้งวันรู้สึกสดใส

นี่เป็นปีแรกที่โล่หวินหลานจากไป เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ตัว แค่พริบตาเดียวก็ผ่านไปหนึ่งปีแล้ว

“

บทที่ 200 ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยคามจริงใจ

ความสุขของการได้พบกันใหม่ทำให้ทั้งสองรู้สึกดีใจมาก หมิงซีก็รู้สึกเหมือนได้ถูกปลอบใจ ยังไงชิวโม่ไป๋ก็คือท่านอาจารย์ของตน หลายปีที่ผ่านมาไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงญาติของตนเอง ตอนนี้สามารถเห็นได้จริงๆ เขาก็รู้สึกดีใจ

“ท่านอาจารย์ขอรับ ข้าไปผัดผักผัดมาสักสอ

บทที่201 หน้าผาสูงชัน

ยามเช้าท่ามกลางหมูวเขาที่สวยงาม เมฆหมอกบางๆลอยกระจายอยู่เต็มท้องฟ้า มีไอความเย็นอ่อนๆของฤดูหนาว ทำให้ในวินาที่นี้รู้สึกแตกต่างมาก

“ตื่นได้แล้ว” หมิงซีวางตะกร้าที่สะพายอยู่ด้านหลังลง แล้วออกแรงเคาะประตูห้องโล่หวินหลาน

เขาเตรียมตัวที่จะไปเดินเขากับชิวโม่ไป๋เรียบร้