บทที่ 200 ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยคามจริงใจ

ความสุขของการได้พบกันใหม่ทำให้ทั้งสองรู้สึกดีใจมาก หมิงซีก็รู้สึกเหมือนได้ถูกปลอบใจ ยังไงชิวโม่ไป๋ก็คือท่านอาจารย์ของตน หลายปีที่ผ่านมาไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงญาติของตนเอง ตอนนี้สามารถเห็นได้จริงๆ เขาก็รู้สึกดีใจ

“ท่านอาจารย์ขอรับ ข้าไปผัดผักผัดมาสักสอ

บทที่201 หน้าผาสูงชัน

ยามเช้าท่ามกลางหมูวเขาที่สวยงาม เมฆหมอกบางๆลอยกระจายอยู่เต็มท้องฟ้า มีไอความเย็นอ่อนๆของฤดูหนาว ทำให้ในวินาที่นี้รู้สึกแตกต่างมาก

“ตื่นได้แล้ว” หมิงซีวางตะกร้าที่สะพายอยู่ด้านหลังลง แล้วออกแรงเคาะประตูห้องโล่หวินหลาน

เขาเตรียมตัวที่จะไปเดินเขากับชิวโม่ไป๋เรียบร้

บทที่ 202 ประลองฝีมือการแพทย์

ที่หางคิ้วข้างขวาของเธอมีรอยแผลถูกก้อนหินกระแทก เห็นเป็นรอยสีแดงชัดเจน โม่ชิวไป๋วางแก้วเหล้าในมือลง แล้วกดให้โล่หวินหลานนั่งลง

“อย่าขยับ ฉันจะทายาให้” โม่ชิวไป๋หันไปมองหมิงซี ที่กำลังเดินหยิบยาออกมา

“ทายาเสียหน่อย จะได้ไม่เป็นแผลเป็น” หมิงซีเปิดกล่องยาออ