บทที่179 ลอบสังหารท่ามกลางหิมะ

วฝสามวันให้หลัง ท้องฟ้าแต่มใส่ไร้หิมะ ทั่วทั้งเมืองหลวงเงียบไปเลย

รถม้าคันสีดำตามหน้าตามหลังมากันมามุ่งหน้าไปทางป่านอกเมือง ท่ามกลางหิมะอันหนาเตอะบวกกับรอยลากตามพื้นจนถึงประตูเมือง มุ่งตรงไปยังหนานเจียวที่มีแต่หิมะ จึงค่อยๆหยุดลง

“ท่านอ๋อง หวังเฟย ไม่ต้อ

บทที่180 คนแปลกหน้า

คนพวกนั่นได้ยินโล่หวินหลานตะโกนเรียกรัชทายาทสองคำ ก็รีบหันหน้าไปดูซึ่งกันและกัน เปลี่ยนสีหน้าไปหลายครั้ง ชายฉกรรจ์หนึ่งในนั้ยหันไปตบบ่าอีกคนหนึ่ง พูดขึ้นด้วยความโมโห “ขอแค่พวกเราทำงานสำเร็จก็ไปเอาเงินได้ เรื่องอื่นอย่าไปสนใจ”

รัชทายาทยกยิ้มมุมปากขึ้น เท้าขยี้ไปมาทำสั

บทที่181ฟังเสียงลม

บรรยากาศเงียบสงัด ทุกคนต่างก็ก้าวถอยหลัง

มีบางคนที่รู้ว่าองค์รัชทายาทคือใคร แต่ก็ไม่กล้าที่จะก้าวไปด้านหน้า พวกเขาต่างก็รู้ดีว่าเหตุการณ์คราวที่แล้วในร้านค้า คนคนเดียวกัน สถานที่เดียวกัน สุดท้ายคนที่ออกตัวเข้าไปช่วยแม่นางจิ่นชื่อก็คือองค์รัชทายาท เป็นเพียงแค่หญิงงามแห่งย