บทที่180 คนแปลกหน้า

คนพวกนั่นได้ยินโล่หวินหลานตะโกนเรียกรัชทายาทสองคำ ก็รีบหันหน้าไปดูซึ่งกันและกัน เปลี่ยนสีหน้าไปหลายครั้ง ชายฉกรรจ์หนึ่งในนั้ยหันไปตบบ่าอีกคนหนึ่ง พูดขึ้นด้วยความโมโห “ขอแค่พวกเราทำงานสำเร็จก็ไปเอาเงินได้ เรื่องอื่นอย่าไปสนใจ”

รัชทายาทยกยิ้มมุมปากขึ้น เท้าขยี้ไปมาทำสั

บทที่181ฟังเสียงลม

บรรยากาศเงียบสงัด ทุกคนต่างก็ก้าวถอยหลัง

มีบางคนที่รู้ว่าองค์รัชทายาทคือใคร แต่ก็ไม่กล้าที่จะก้าวไปด้านหน้า พวกเขาต่างก็รู้ดีว่าเหตุการณ์คราวที่แล้วในร้านค้า คนคนเดียวกัน สถานที่เดียวกัน สุดท้ายคนที่ออกตัวเข้าไปช่วยแม่นางจิ่นชื่อก็คือองค์รัชทายาท เป็นเพียงแค่หญิงงามแห่งย

บทที่182 การรักษาบนถนน

ตำหนักของฮองเฮาเงียบลงทันที มีเพียงกลิ่นจากเครื่องหอมที่โชยอยู่ ธูปหอมในตำหนักลอยไปแตะจมูกของฮองเฮา ทำให้นางรู้สึกผ่อนคลายไม่น้อย

เพียงแต่สิ่งที่นางพูดกับโม่ฉีหมิงเมื่อครู่นั้นยังติดอยู่ในใจ นางขมวดคิ้วเป็นปม สิ่งที่โม่ฉีหมิงพูดนั้นหมายความว่าอย่างไรกันแน่? หรือเขามา