บทที่ 170 ปรมาจารย์ไร้พ่าย

เวินอ๋องยิ้ม แล้วมองจ้องไปที่สองคน

ปฏิกิริยาของโม่ฉีหมิงทำให้เขาพอใจมาก ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาพบว่าโล่หวินหลานกลายเป็นจุดอ่อนของโม่ฉีหมิง มีเพียงความรู้สึกของนางเท่านั้นที่ทำให้อารมณ์ของโม่ฉีหมิงเปลี่ยนได้

“ไม่ใช่ ข้าแค่เป็นห่วงว่าเจ้า ......” โล่หวินหล

บทที่171 บาดเจ็บเพราะความรัก

เย่เซียวหลัวที่ออกมาจากหอยงเซียงนางได้ลืมสิ้นแล้วว่าท้องฟ้าข้างนอกมืดมิดสนิทเช่นไร นัยน์ตามีแต่แสงสว่างสีขาวเจิดจ้า ดั่งปุยหิมะสวยงาม

บทสนทนาที่คุยกับจิ่นชื่อเมื่อครู่ นางเข้าใจแล้วว่าจะให้คู่แข่งของตัวเองหายไปได้อย่างไร

กว่าทั้งสองจะแปรเปลี่ยนจากศัตรูเป็

บทที่172 พลิกผันไปมา

“ไม่เอา ข้าไม่กลับ เมื่อกี้เจ้ายังรังเกียจข้าที่เป็นสตรีที่ไม่รู้อะไรเลยไม่ใช่หรือ? เจ้าก็เดินด้วยไม้ค้ำเองแล้วกันอยากไปไหนก็ไป! ข้าไม่สนแล้ว!” ด่องหย่าสะบัดมือที่เกาะกุมไหล่นางไว้ทิ้ง หันหลังกลับอย่างไม่เหลียวหลังอีก

ถึงจะอย่างไรก็ตามด่องหย่าก็เป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ ตั้ง