บทที่ 99 พวกเขาไม่ได้ขาดเงินแค่นี้

ซ่งเปี้ยวเข้าประตูมาก็เห็นคนทั้งสี่วุ่นวาย: "หุบปากให้หมด นึกว่าที่นี่เป็นบ้านพวกเจ้าหรือไง ถ้ายังก่อเรื่องอีก ข้าจะขังคุกทั้งหมด"

ฮวาเฉิงฟู่ตีจนเหนื่อย หอบแฮ่กๆ สวมรองเท้า โค้งตัวประจบ: "นายท่าน ท่านเห็นเรื่องนี้อย่างไร?"

"เจ้าคิดว่าตีเธอที่นี่แล้วจะไม่ต้องใช้

บทที่ 100 ข้าจะให้คำแนะนำดีๆ

ผู้คุมในคุกได้ยินเสียงด่าทอของคนทั้งสองในคุก แต่ทำเป็นไม่ได้ยิน ขาข้างหนึ่งเหยียบเก้าอี้ มือข้างหนึ่งวางพาด กินเมล็ดแตงโมบนโต๊ะ

ซ่งเปี้ยวเดินเข้ามาจากประตูคุก ผู้คุมเห็นเขารีบลุกขึ้นยิ้มประจบ: "หัวหน้า ทำไมมาที่นี่?"

ซ่งเปี้ยวล้วงเงินหนึ่งตำลึงที่เถ้าแก่เฉียนให้จากอก

บทที่ 101 พวกเรามาทวงเงิน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและคุณย่าซูรอร้านผ้าส่งเครื่องนอนมาให้ หลังจากจัดวางเครื่องนอนเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็ล็อกประตูบ้านไปซื้อของ

ตลาดตอนนี้กำลังคึกคัก เห็นมีคนขายไก่แม่ จึงซื้อมาหนึ่งตัวราคา 30 เหรียญ แล้วยังซื้อมันฝรั่ง ผักกาดขาว หัวไชเท้า และเต้าหู้อ่อนอีก 5 เหรียญ

เถ้าแก่ห