บทที่ 100 ข้าจะให้คำแนะนำดีๆ

ผู้คุมในคุกได้ยินเสียงด่าทอของคนทั้งสองในคุก แต่ทำเป็นไม่ได้ยิน ขาข้างหนึ่งเหยียบเก้าอี้ มือข้างหนึ่งวางพาด กินเมล็ดแตงโมบนโต๊ะ

ซ่งเปี้ยวเดินเข้ามาจากประตูคุก ผู้คุมเห็นเขารีบลุกขึ้นยิ้มประจบ: "หัวหน้า ทำไมมาที่นี่?"

ซ่งเปี้ยวล้วงเงินหนึ่งตำลึงที่เถ้าแก่เฉียนให้จากอก

บทที่ 101 พวกเรามาทวงเงิน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและคุณย่าซูรอร้านผ้าส่งเครื่องนอนมาให้ หลังจากจัดวางเครื่องนอนเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็ล็อกประตูบ้านไปซื้อของ

ตลาดตอนนี้กำลังคึกคัก เห็นมีคนขายไก่แม่ จึงซื้อมาหนึ่งตัวราคา 30 เหรียญ แล้วยังซื้อมันฝรั่ง ผักกาดขาว หัวไชเท้า และเต้าหู้อ่อนอีก 5 เหรียญ

เถ้าแก่ห

บทที่ 102 จะเป็นพี่ชายอะไรกัน

ฮวาเฉิงฟู่ได้ยินแล้วรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้พาสองคนที่อยู่บ้านมาด้วย ตอนนี้ก็ได้แต่แข็งใจดื้อดึงต่อไป: "คนนอนอยู่ที่บ้านแล้ว จะต้องมีหลักฐานอะไร วันนี้เธอต้องจ่ายเงินชดเชยแน่นอน"

"ไม่มีหลักฐานอะไรเลยก็พูดไปได้? บอกมาสิว่าเธอทำร้ายคนตรงไหน"

"ในตัวอำเภอ ตอนนั้นมีคนเห็นตั