บทที่ 98 ฮวาเฉิงฟู่

ฮวาเฉี่ยนเหมียนดูผ้าฝ้ายเนื้อละเอียด ไม่มีลวดลาย เป็นสีพื้น เลือกสีที่เหมาะกับเด็กทั้งสาม ส่วนให้คุณย่าซูเลือกสีแดงเลือดหมูและสีน้ำเงินเข้ม

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเลือกเสร็จก็บอกลูกจ้าง: "เอาแค่นี้"

"ได้ครับ รอสักครู่" ว่าแล้วก็หยิบลูกคิดมาคิดเงิน

ลูกจ้างคิดเงินเสร็จก็ยิ้มบอกฮวาเฉี่

บทที่ 99 พวกเขาไม่ได้ขาดเงินแค่นี้

ซ่งเปี้ยวเข้าประตูมาก็เห็นคนทั้งสี่วุ่นวาย: "หุบปากให้หมด นึกว่าที่นี่เป็นบ้านพวกเจ้าหรือไง ถ้ายังก่อเรื่องอีก ข้าจะขังคุกทั้งหมด"

ฮวาเฉิงฟู่ตีจนเหนื่อย หอบแฮ่กๆ สวมรองเท้า โค้งตัวประจบ: "นายท่าน ท่านเห็นเรื่องนี้อย่างไร?"

"เจ้าคิดว่าตีเธอที่นี่แล้วจะไม่ต้องใช้

บทที่ 100 ข้าจะให้คำแนะนำดีๆ

ผู้คุมในคุกได้ยินเสียงด่าทอของคนทั้งสองในคุก แต่ทำเป็นไม่ได้ยิน ขาข้างหนึ่งเหยียบเก้าอี้ มือข้างหนึ่งวางพาด กินเมล็ดแตงโมบนโต๊ะ

ซ่งเปี้ยวเดินเข้ามาจากประตูคุก ผู้คุมเห็นเขารีบลุกขึ้นยิ้มประจบ: "หัวหน้า ทำไมมาที่นี่?"

ซ่งเปี้ยวล้วงเงินหนึ่งตำลึงที่เถ้าแก่เฉียนให้จากอก