บทที่ 788 ข้าจำไม่ได้แล้ว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นพวกเขายุ่ง จึงไม่เข้าไป บอกว่าจะมาร่วมงานแต่งงาน เดินกลับบ้านตระกูลซูช้าๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่ในหมู่บ้านมีม้านั่งและโต๊ะหินหลายตัว

คนแก่ในบ้านที่ว่างก็มานั่งคุยกันที่นี่ เห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนก็ทักทายอย่างเป็นกันเอง เธอก็พยักหน้าตอบทุกคน

วันนี้ป้าหลี่ก็มานั่งคุย

บทที่ 789 บ้านเก่า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของแม่พลางยิ้ม แม่ยังคงเป็นเหมือนเดิม ยังพูดว่าเธอพูดเหลวไหลเหมือนแต่ก่อน แม้แม่อาจจะลืมหลายสิ่งไป แต่ก็ยังจำเรื่องสำคัญที่สุดได้

"เฉี่ยนเหมียน ทำไมลูกร้องไห้?"

"แม่ ไม่มีอะไรค่ะ แค่ทรายเข้าตา เดี๋ยวก็หาย"

"ให้แม่ดูหน่อย" แม่พูดพลาง

บทที่ 790 คิดถึงต้าเป่าและพวกเขา

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงหน้าประตูลาน ได้ยินเสียงสนทนาจากข้างในจึงไม่รีบเข้าไป

"น้องสาวตระกูลหลี่ เจ้าว่าทำไมเฉี่ยนเหมียนกับต้าเป่าพวกเขายังไม่กลับมา?"

"คงกลับมาเร็วๆ นี้ พวกเขาไปเรียนหนังสือกันไม่ใช่หรือ?"

"ใช่ๆ ยังต้องรบกวนพี่ชายฉินไปรับด้วย"

ซูโหย่วจิ่นก็มาถึงหน้