บทที่ 789 บ้านเก่า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของแม่พลางยิ้ม แม่ยังคงเป็นเหมือนเดิม ยังพูดว่าเธอพูดเหลวไหลเหมือนแต่ก่อน แม้แม่อาจจะลืมหลายสิ่งไป แต่ก็ยังจำเรื่องสำคัญที่สุดได้

"เฉี่ยนเหมียน ทำไมลูกร้องไห้?"

"แม่ ไม่มีอะไรค่ะ แค่ทรายเข้าตา เดี๋ยวก็หาย"

"ให้แม่ดูหน่อย" แม่พูดพลาง

บทที่ 790 คิดถึงต้าเป่าและพวกเขา

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงหน้าประตูลาน ได้ยินเสียงสนทนาจากข้างในจึงไม่รีบเข้าไป

"น้องสาวตระกูลหลี่ เจ้าว่าทำไมเฉี่ยนเหมียนกับต้าเป่าพวกเขายังไม่กลับมา?"

"คงกลับมาเร็วๆ นี้ พวกเขาไปเรียนหนังสือกันไม่ใช่หรือ?"

"ใช่ๆ ยังต้องรบกวนพี่ชายฉินไปรับด้วย"

ซูโหย่วจิ่นก็มาถึงหน้

บทที่ 791 หูตึง

วันรุ่งขึ้น ฮวาเฉี่ยนเหมียนเรียกหาหรูหลาน ย่าหลาน และอวี้จู้ทั้งสามคน

"นายหญิง ท่านเรียกพวกเราด้วยเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ?"

"ไม่ใช่ว่าข้าจะมีเรื่องอะไร แต่อ๋องอู่ชินส่งคนมาทวงถามหลายครั้งแล้ว ก่อนหน้านี้พวกเจ้าก็อ้างว่ายังเด็ก เมื่อวานเขาส่งจดหมายมา พวกเจ้าอย่าได้อ้างว่าอายุน้อยอีกเ