บทที่ 666 เจ็บมาก

คุณย่าซูได้ยินเสียงหันไปมองทั้งสามคน: "เฉี่ยนเหมียน ทำไมพาสองคนนี้มาด้วย"

"พวกเขาอยากรู้อยากเห็น อยากมาดู"

คุณย่าซูรีบอุ้มน้องห้า: "ไม่ต้องกลัว ป้าหมิงเยว่ของเจ้าแค่ไม่สบาย"

"แต่ป้าร้องเสียงดังมาก"

"เพราะปวดท้องน่ะ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองคุณย่าซูอย่างขบขัน ก้มลงอุ้มน้องสี่: "แม่

บทที่ 667 กระดาษจดหมาย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่รีบอ่านจดหมายจากซูโหย่วจิ่น อยู่คุยกับเด็กทั้งสองมากมาย ฟังความคิดเห็นของพวกเขา ตอบคำถามข้อสงสัย

พวกเขาเติบโตขึ้นโดยไม่รู้ตัว ค่อยๆ เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

หลังพวกเขาออกจากลาน ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองต้นสนเตี้ยในลาน มันแข็งแรงขึ้นกว่าตอนสร้างบ้านใหม่ๆ มาก

บทที่ 668 หมู่บ้านชาวประมง

คุณย่าซูมองฮวาเฉี่ยนเหมียน: "เฉี่ยนเหมียน คราวนี้พวกเจ้าจะไปนานไหม?"

"แม่ ลูกไม่รู้ ตอนนี้ลูกยังไม่รู้สถานการณ์ที่นั่น ต้องไปถึงก่อนถึงจะรู้ ลูกจะเขียนจดหมายถึงแม่"

คุณย่าซูพยักหน้า: "ดี"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนออกเดินทางจากสกุลซูในวันที่สองหลังวันเกิดน้องสี่น้องห้า ครั้งนี้น