บทที่ 667 กระดาษจดหมาย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่รีบอ่านจดหมายจากซูโหย่วจิ่น อยู่คุยกับเด็กทั้งสองมากมาย ฟังความคิดเห็นของพวกเขา ตอบคำถามข้อสงสัย

พวกเขาเติบโตขึ้นโดยไม่รู้ตัว ค่อยๆ เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

หลังพวกเขาออกจากลาน ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองต้นสนเตี้ยในลาน มันแข็งแรงขึ้นกว่าตอนสร้างบ้านใหม่ๆ มาก

บทที่ 668 หมู่บ้านชาวประมง

คุณย่าซูมองฮวาเฉี่ยนเหมียน: "เฉี่ยนเหมียน คราวนี้พวกเจ้าจะไปนานไหม?"

"แม่ ลูกไม่รู้ ตอนนี้ลูกยังไม่รู้สถานการณ์ที่นั่น ต้องไปถึงก่อนถึงจะรู้ ลูกจะเขียนจดหมายถึงแม่"

คุณย่าซูพยักหน้า: "ดี"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนออกเดินทางจากสกุลซูในวันที่สองหลังวันเกิดน้องสี่น้องห้า ครั้งนี้น

บทที่ 669 รสชาติกลิ่นสีครบ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและอีกสองคนเข้าลานบ้าน เห็นสามีภรรยาสูงอายุคู่หนึ่งยืนอยู่ข้างใน และหญิงสาวท้องโตคนหนึ่ง คงเป็นภรรยาของชายคนนั้น

ทั้งสามเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนมีสีหน้าใจดี ก็ยิ้มต้อนรับ: "มีแขกผู้มีเกียรติมา เชิญนั่ง"

"แม่เฒ่า ไปรินน้ำชาให้พวกเขาหน่อย"

"ได้!" หญิงชรารีบไป