บทที่ 665 บอกลา

หลังปีใหม่ ส่งเถ้าแก่จากที่ต่างๆ และครอบครัวกลับไปแล้ว ตอนนี้ในบ้านมีเด็กๆ เพิ่มขึ้น จึงไม่รู้สึกเงียบเหงา

"นายหญิง ท่านอู๋มาแล้วค่ะ" หย่าหลานตอนนี้เป็นภรรยาผู้อื่นแล้ว มีเสน่ห์ของความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

"ข้าจะไปเดี๋ยวนี้" ฮวาเฉี่ยนเหมียนวางสมุดบัญชีในมือ

อู๋ป๋อฮั่นนั่งดื่มชาในห้

บทที่ 666 เจ็บมาก

คุณย่าซูได้ยินเสียงหันไปมองทั้งสามคน: "เฉี่ยนเหมียน ทำไมพาสองคนนี้มาด้วย"

"พวกเขาอยากรู้อยากเห็น อยากมาดู"

คุณย่าซูรีบอุ้มน้องห้า: "ไม่ต้องกลัว ป้าหมิงเยว่ของเจ้าแค่ไม่สบาย"

"แต่ป้าร้องเสียงดังมาก"

"เพราะปวดท้องน่ะ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองคุณย่าซูอย่างขบขัน ก้มลงอุ้มน้องสี่: "แม่

บทที่ 667 กระดาษจดหมาย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่รีบอ่านจดหมายจากซูโหย่วจิ่น อยู่คุยกับเด็กทั้งสองมากมาย ฟังความคิดเห็นของพวกเขา ตอบคำถามข้อสงสัย

พวกเขาเติบโตขึ้นโดยไม่รู้ตัว ค่อยๆ เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

หลังพวกเขาออกจากลาน ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองต้นสนเตี้ยในลาน มันแข็งแรงขึ้นกว่าตอนสร้างบ้านใหม่ๆ มาก