บทที่ 660 ดอกไม้ไฟ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่ค่อยรู้เรื่องอำนาจในยุทธภพ เรื่องนี้ต้องไปถามลุงจิ่งถึงจะรู้ "เจ้าพักผ่อนที่นี่ให้ดี รอให้ร่างกายแข็งแรงก่อนค่อยว่ากัน"

"ขอบคุณ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนออกจากห้องเธอ ดูเวลาแล้วลุงจิ่งและคนอื่นๆ น่าจะยังอยู่ในห้องอาหารเพื่อรอปีใหม่ เธอเดินตรงไปที่นั่น เห็นลุงจิ่งเมาหล

บทที่ 661 อีกสองปีนะ

เด็กน้อยทั้งสองคนเอียงคอคิดสักครู่ มองพี่ชายวิ่งไปวิ่งมาแล้วเงยหน้าขึ้น เหมือนกับที่แม่บอก พวกเขาแค่เงยหน้าก็เห็นได้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นเด็กทั้งสองไม่ร้องไห้แล้ว จึงอุ้มพวกเขาไปนั่งที่ห่างออกไป เงยหน้ามองดอกไม้ไฟบนท้องฟ้า ไม่รู้ว่าซูโหย่วจิ่นกับต้าเป่าได้กินข้าวปีใหม่หรือยัง

บทที่ 662 โหดร้าย

ซูโหย่วจิ่นหมุนหอกในมือแล้วแทงเข้าที่ลำคอของเขา หัวหน้าโจรสลัดทิ้งดาบในมือ กุมคอตัวเองพยายามห้ามเลือด

ข้อมือกระตุก ดึงหอกออก เลือดพุ่งกระเซ็น หัวหน้าโจรสลัดล้มลงหลัง กระแทกพื้นอย่างแรงจนฝุ่นฟุ้ง

รองแม่ทัพหลินและรองแม่ทัพเฉานำกำลังเข้ามา เห็นสภาพในนั้นก็ขมวดคิ้ว: "องค์ชาย นี่...