บทที่ 659 อวิ๋นหมิงเยว่

ฮวาเฉี่ยนเหมียนทำเหมือนไม่ได้ยินคำถามของเธอ เดินออกจากห้องแล้วปิดประตูเบาๆ

สตรีผู้นั้นก้มมองท้องของตัวเองอย่างเหม่อลอย มือไม่กล้าแตะท้อง สุดท้ายก็วางมือลงบนท้อง รู้สึกถึงความนูนเล็กๆ

ในขณะนั้นน้ำตาก็ไหลออกมา ช่างเป็นเรื่องตลกจริงๆ

เมื่อฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงห้องอาหาร ทุกคน

บทที่ 660 ดอกไม้ไฟ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่ค่อยรู้เรื่องอำนาจในยุทธภพ เรื่องนี้ต้องไปถามลุงจิ่งถึงจะรู้ "เจ้าพักผ่อนที่นี่ให้ดี รอให้ร่างกายแข็งแรงก่อนค่อยว่ากัน"

"ขอบคุณ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนออกจากห้องเธอ ดูเวลาแล้วลุงจิ่งและคนอื่นๆ น่าจะยังอยู่ในห้องอาหารเพื่อรอปีใหม่ เธอเดินตรงไปที่นั่น เห็นลุงจิ่งเมาหล

บทที่ 661 อีกสองปีนะ

เด็กน้อยทั้งสองคนเอียงคอคิดสักครู่ มองพี่ชายวิ่งไปวิ่งมาแล้วเงยหน้าขึ้น เหมือนกับที่แม่บอก พวกเขาแค่เงยหน้าก็เห็นได้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นเด็กทั้งสองไม่ร้องไห้แล้ว จึงอุ้มพวกเขาไปนั่งที่ห่างออกไป เงยหน้ามองดอกไม้ไฟบนท้องฟ้า ไม่รู้ว่าซูโหย่วจิ่นกับต้าเป่าได้กินข้าวปีใหม่หรือยัง