บทที่ 554 ข้าติดค้างเจ้าโคมไฟแก้วดอกหนึ่ง

โอ๋หยางเจียชื่อพยักหน้า: "ข้าจะกลับไปแสร้งป่วย บอกว่าตกใจเกินไป และรบกวนแม่ทัพซูส่งข่าวถึงท่านพ่อของข้า ให้ท่านจัดการส่งคนกลับเมืองหลวงอย่างลับๆ เพื่อสอนวรยุทธ์และความรู้ให้ข้า"

คราวนี้ซูโหย่วจิ่นไม่ปฏิเสธ: "เสวี่ยนจู้"

เสวี่ยนจู้หยุดรถม้า: "นายท่าน"

"พ

บทที่ 555 ความโศกเศร้าของจักรพรรดิ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนอนมองเขา: "คราวนี้ไปราบรื่นหรือไม่?"

"ไม่ค่อยราบรื่น มีเหตุการณ์เล็กๆ เกิดขึ้น"

"หืม?" ฮวาเฉี่ยนเหมียนจะลุกขึ้นตรวจดูว่าเขาบาดเจ็บหรือไม่ แต่ถูกเขากดไว้ ให้นางนอนลง แล้วจัดผ้าห่มให้เรียบร้อย

"ข้าไม่เป็นไร" พอมือของซูโหย่วจิ่นอุ่นขึ้น เขาก็จับมื

บทที่ 556 ยกเลิกการใช้เมล็ดพันธุ์ข้าว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนคิดว่าซูโหย่วจิ่นคงยังไม่ได้กิน: "หย่าหลาน มีอาหารเหลือไว้ให้นายท่านไหม?"

"คุณนาย อาหารกำลังอุ่นอยู่ในครัวค่ะ"

"อืม วันนี้พักผ่อนสักวัน พรุ่งนี้ต้องเตรียมต้นกล้าสำหรับดำนาแล้ว"

"ค่ะ"

ซูโหย่วจิ่นตื่นตอนเที่ยง ข้างกายไม่มีใครแล้ว พลิกตัวลุกขึ้นเต