บทที่ 555 ความโศกเศร้าของจักรพรรดิ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนอนมองเขา: "คราวนี้ไปราบรื่นหรือไม่?"

"ไม่ค่อยราบรื่น มีเหตุการณ์เล็กๆ เกิดขึ้น"

"หืม?" ฮวาเฉี่ยนเหมียนจะลุกขึ้นตรวจดูว่าเขาบาดเจ็บหรือไม่ แต่ถูกเขากดไว้ ให้นางนอนลง แล้วจัดผ้าห่มให้เรียบร้อย

"ข้าไม่เป็นไร" พอมือของซูโหย่วจิ่นอุ่นขึ้น เขาก็จับมื

บทที่ 556 ยกเลิกการใช้เมล็ดพันธุ์ข้าว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนคิดว่าซูโหย่วจิ่นคงยังไม่ได้กิน: "หย่าหลาน มีอาหารเหลือไว้ให้นายท่านไหม?"

"คุณนาย อาหารกำลังอุ่นอยู่ในครัวค่ะ"

"อืม วันนี้พักผ่อนสักวัน พรุ่งนี้ต้องเตรียมต้นกล้าสำหรับดำนาแล้ว"

"ค่ะ"

ซูโหย่วจิ่นตื่นตอนเที่ยง ข้างกายไม่มีใครแล้ว พลิกตัวลุกขึ้นเต

บทที่ 557 คุณย่าไป๋

ซูโหย่วจิ่นเขียนจดหมายเสร็จ ให้เสวี่ยนจู้รีบส่งออกไป แต่เขาไม่รู้ว่าไป๋จุ้นอี้กับคุณย่าไป๋กำลังเดินทางมาที่หมู่บ้านเหม่ยหลี่แล้ว

แต่เดิมไป๋จุ้นอี้ตั้งใจจะรอให้อากาศอุ่นขึ้นค่อยมาอำเภอไป๋เยา แต่พอนึกถึงเรื่องไถนาในฤดูใบไม้ผลิ ก็นั่งไม่ติด อีกทั้งคุณย่าไป๋ก็ไม่อยากต้องรับมือกับพ