บทที่ 468 ไส้กรอก

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่พูดเกลี้ยกล่อมอีก เมื่อนี่เป็นทางเลือกของพวกเขา เธอก็จะเคารพ รอภายหลังค่อยคืนสัญญาขายตัวให้พวกเขา ปล่อยพวกเขาเป็นอิสระก็แล้วกัน แต่สำหรับทาสหลวงนั้นทำไม่ได้ เว้นแต่จะมีพระราชทานอภัยโทษทั่วประเทศ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไปหาไม้ไผ่มาหลายปล้อง เหลาปลายด้านหนึ่งให้เป็นรูปโ

บทที่ 469 ข้าว่าได้

หนิวหงมองผู้คนที่ทยอยมา "ทุกคนมากันครบแล้วหรือ?"

คนที่อยู่ในที่นั้นมองหน้ากัน "ซูโหย่วจิ่นยังไม่มา"

"เขาไม่มาก็ไม่เป็นไร เรื่องนี้เกี่ยวกับบ้านเขาพอดี"

ป้าซุนและลุงซุนขมวดคิ้ว นี่มันเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับบ้านซูโหย่วจิ่น "ผู้ใหญ่บ้าน มันเรื่องอะไรกันแน่"

หนิวหงเอ่ยปาก "ซูโหย

บทที่ 470 ชื่อของลูกหมาป่า

เรื่องเดียวกันนี้กำลังเกิดขึ้นในทุกครัวเรือนของหมู่บ้านเหม่ยหลี่ บางบ้านลังเลใจ บางบ้านเหมือนตระกูลซุน ตัดสินใจแล้วว่าพรุ่งนี้จะไปคุยรายละเอียดที่บ้านตระกูลซู

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองไส้กรอกที่แขวนตากบนราวไม้ไผ่ เครื่องในหมูไม่ได้มีมาก ตัดให้ยาวเท่ากันก็ได้แค่ยี่สิบสามสิบอัน