ตอน 456
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 456 ไม่มีหลักฐาน
ลูกหมาป่าวิ่งไปหยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง มันเดินวนเวียนไปมาที่หน้าประตู ส่งเสียงหอนเป็นระยะ ชาวบ้านที่ได้ยินเสียงต่างพากันออกมาดูด้วยความสงสัย
ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองบ้านหลังนั้นด้วยรอยยิ้มเยาะ คิดในใจว่า "สวรรค์มีประตูไม่ยอมเข้า นรกไม่มีประตูกลับอยากจะบุกเข้าไป!"
ด้านซูโหย่วจิ
ตอน 457
บทที่ 457 คิดว่าข้าเป็นแมวป่วยหรือ
ฮวาเฉี่ยนเหมียนกอดอกมองสองคนที่วิ่งโซเซออกมา ด้านหลังเป็นลูกหมาป่า "กลับมาเถอะ"
หมาป่าหลายตัวเก็บท่าทางดุร้าย วิ่งกลับมานั่งเรียบร้อยข้างฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่น คนรอบข้างต่างพากันทึ่ง เลี้ยงหมาป่าให้เชื่อฟังเหมือนสุนัข มีแต่ตระกูลซูนี่แหละที่ทำได้
"นางฮว
ตอน 458
บทที่ 458 ข้าจะเขียนหนังสือหย่า
จางฉวนมองย่าสวีที่อยู่บนพื้น หญิงชราคนนี้ก่อเรื่องครั้งแล้วครั้งเล่า สักวันจะทำให้ลูกๆ ในบ้านต้องพลอยเดือดร้อนแน่ "จางฟู่ ไปเอาพู่กันหมึกกระดาษแท่นฝนหมึกมาให้ข้า ข้าจะเขียนหนังสือหย่า"
ย่าสวีมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ "ไอ้แก่ เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?"
"ข้าไม่ได้บ้า คนบ้าค