ตอน 455
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
ผักถูกทำลาย
แม้ว่าตอนนี้อากาศจะเย็นลงแล้ว แต่แดดกลางวันก็ยังร้อนอยู่ ผ้าที่ซูโหย่วจิ่นตากไว้หลังมื้อเที่ยงก็แห้งแล้ว
ฮวาเฉี่ยนเหมียนเพื่อความปลอดภัยจึงทาน้ำมันหอมระเหยที่ข้อเท้าและข้อมือของทุกคน เผื่อมีที่ตกหล่น
"โหย่วจิ่น ข้าไปกับพวกนายด้วยนะ"
"ไม่ต้องหรอก บนเขามียุงเยอะ พวกเรามีค
ตอน 456
ไม่มีหลักฐาน
ลูกหมาป่าวิ่งไปหยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง มันเดินวนเวียนไปมาที่หน้าประตู ส่งเสียงหอนเป็นระยะ ชาวบ้านที่ได้ยินเสียงต่างพากันออกมาดูด้วยความสงสัย
ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองบ้านหลังนั้นด้วยรอยยิ้มเยาะ คิดในใจว่า "สวรรค์มีประตูไม่ยอมเข้า นรกไม่มีประตูกลับอยากจะบุกเข้าไป!"
ด้านซูโหย่ว
ตอน 457
คิดว่าข้าเป็นแมวป่วยหรือ
ฮวาเฉี่ยนเหมียนกอดอกมองสองคนที่วิ่งโซเซออกมา ด้านหลังเป็นลูกหมาป่า "กลับมาเถอะ"
หมาป่าหลายตัวเก็บท่าทางดุร้าย วิ่งกลับมานั่งเรียบร้อยข้างฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่น คนรอบข้างต่างพากันทึ่ง เลี้ยงหมาป่าให้เชื่อฟังเหมือนสุนัข มีแต่ตระกูลซูนี่แหละที่ทำได้
"นาง