บทที่ 457 คิดว่าข้าเป็นแมวป่วยหรือ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกอดอกมองสองคนที่วิ่งโซเซออกมา ด้านหลังเป็นลูกหมาป่า "กลับมาเถอะ"

หมาป่าหลายตัวเก็บท่าทางดุร้าย วิ่งกลับมานั่งเรียบร้อยข้างฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่น คนรอบข้างต่างพากันทึ่ง เลี้ยงหมาป่าให้เชื่อฟังเหมือนสุนัข มีแต่ตระกูลซูนี่แหละที่ทำได้

"นางฮว

บทที่ 458 ข้าจะเขียนหนังสือหย่า

จางฉวนมองย่าสวีที่อยู่บนพื้น หญิงชราคนนี้ก่อเรื่องครั้งแล้วครั้งเล่า สักวันจะทำให้ลูกๆ ในบ้านต้องพลอยเดือดร้อนแน่ "จางฟู่ ไปเอาพู่กันหมึกกระดาษแท่นฝนหมึกมาให้ข้า ข้าจะเขียนหนังสือหย่า"

ย่าสวีมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ "ไอ้แก่ เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?"

"ข้าไม่ได้บ้า คนบ้าค

บทที่ 459 ฆาตกรรมแล้ว!

แม้ซูโหย่วจิ่นจะหันหลังให้ แต่นิสัยที่ติดตัวมาจากการเป็นทหารไม่เคยหายไป ตอนที่จางกุ้ยฟาดจอบลงมา เขาดึงตัวฮวาเฉี่ยนเหมียนหลบไปด้านข้าง

จางกุ้ยเห็นสองคนหลบพ้น แล้วเห็นจอบฟาดลงไปตรงที่จางฟู่กำลังคุกเข่าอยู่ จอบฟาดลงไปหนึ่งที จางฟู่ล้มลงกับพื้น

ซ่งเปี้ยวและคนอื่นๆ ยังไม่ทันรู้