บทที่ 373 น้ำถั่วเขียว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยิ้ม: "เห็ด"

"เห็ดไม่ได้นะ คนตายเพราะกินเห็ดก็ไม่น้อย"

"แม่ เห็ดแบ่งเป็นสองชนิดคือมีพิษกับไม่มีพิษ กินพวกที่ไม่มีพิษก็มีประโยชน์ต่อร่างกายเรานะ"

"จริงหรือ?"

"ข้าเคยโกหกท่านเมื่อไหร่"

ซูโหย่วจิ่นก็อยากดูว่าเห็ดมีพิษกับไม่มีพิษหน้าตาเป็นยังไง: "รอข้าไปด้วย"

บทที่ 374 ท่านเป็นแม่แท้ๆ ของข้าหรือ?

เอ้อร์เป่ายิ้มจนตาหยี: "ไม่เจ็บ ข้ามีเนื้อเยอะ"

"ภูมิใจด้วยหรือ?" ซูโหย่วจิ่นมองลูกชายคนที่สองที่ชอบตลกนี้

ซูโหย่วจิ่นกางร่มให้พวกเขาคนละคัน รอเจียงป๋ออี้แล้วเดินกลับบ้านด้วยกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนงีบไปหน่อยรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก พลิกตัวลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจ เปิด

บทที่ 375 คนกล้าออกหน้า

ฝนตกติดต่อกันเจ็ดวัน สิ่งที่ทำให้ฮวาเฉี่ยนเหมียนแปลกใจคือตระกูลเฮ่อยังส่งเต้าหู้มาท่ามกลางฝนตกหนัก ฮวาเฉี่ยนเหมียนให้ลุงเทียนจ่ายเงินเพิ่มอีกไม่กี่เหรียญเป็นค่าลำบาก

ซูโหย่วจิ่นรับผิดชอบส่งเด็กทั้งสามไปเรียนที่โรงเรียนหมู่บ้านทุกวัน คนอื่นๆ เมื่อฝนตกเบาลงก็ยังออกไปทำงานในไ