บทที่ 374 ท่านเป็นแม่แท้ๆ ของข้าหรือ?

เอ้อร์เป่ายิ้มจนตาหยี: "ไม่เจ็บ ข้ามีเนื้อเยอะ"

"ภูมิใจด้วยหรือ?" ซูโหย่วจิ่นมองลูกชายคนที่สองที่ชอบตลกนี้

ซูโหย่วจิ่นกางร่มให้พวกเขาคนละคัน รอเจียงป๋ออี้แล้วเดินกลับบ้านด้วยกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนงีบไปหน่อยรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก พลิกตัวลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจ เปิด

บทที่ 375 คนกล้าออกหน้า

ฝนตกติดต่อกันเจ็ดวัน สิ่งที่ทำให้ฮวาเฉี่ยนเหมียนแปลกใจคือตระกูลเฮ่อยังส่งเต้าหู้มาท่ามกลางฝนตกหนัก ฮวาเฉี่ยนเหมียนให้ลุงเทียนจ่ายเงินเพิ่มอีกไม่กี่เหรียญเป็นค่าลำบาก

ซูโหย่วจิ่นรับผิดชอบส่งเด็กทั้งสามไปเรียนที่โรงเรียนหมู่บ้านทุกวัน คนอื่นๆ เมื่อฝนตกเบาลงก็ยังออกไปทำงานในไ

บทที่ 376 กินน้อยๆ เดี๋ยวร้อนใน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเลิกแกล้งเขา เธอคีบชิ้นหนึ่งเป่าให้เย็นแล้วจิ้มน้ำจิ้มนิดหน่อย ป้อนให้ถึงปาก: "นี่"

ซูโหย่วจิ่นอ้าปากกินเข้าไป รสชาติหอมมาก ไม่มีกลิ่นเหม็นเลย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเขากินจนหมด: "อร่อยไหม?"

"อร่อย หอมมาก"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนคีบอีกชิ้นที่ไม่ได้จิ้มน้ำจิ้มใ