บทที่ 372 ฝนตกหนัก

สือหยวนและภรรยามองไม่ออกว่าฮวาเฉี่ยนเหมียนหมายความว่าอย่างไร จึงพูดความรู้สึกจริงๆ ออกมา: "ก็ดีนะ? เขาทำอะไรผิดหรือเจ้านาย?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนส่ายหน้าพลางยิ้ม: "ข้าอยากถามว่า พวกท่านยินดีรับเขาเป็นลูกเขยไหม"

"เจ้านายยินยอมหรือ?"

"หา?" ตอนนี้กลับเป็นฮวาเฉี่ยนเหมียนที่งงงวย: "ยิน

บทที่ 373 น้ำถั่วเขียว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยิ้ม: "เห็ด"

"เห็ดไม่ได้นะ คนตายเพราะกินเห็ดก็ไม่น้อย"

"แม่ เห็ดแบ่งเป็นสองชนิดคือมีพิษกับไม่มีพิษ กินพวกที่ไม่มีพิษก็มีประโยชน์ต่อร่างกายเรานะ"

"จริงหรือ?"

"ข้าเคยโกหกท่านเมื่อไหร่"

ซูโหย่วจิ่นก็อยากดูว่าเห็ดมีพิษกับไม่มีพิษหน้าตาเป็นยังไง: "รอข้าไปด้วย"

บทที่ 374 ท่านเป็นแม่แท้ๆ ของข้าหรือ?

เอ้อร์เป่ายิ้มจนตาหยี: "ไม่เจ็บ ข้ามีเนื้อเยอะ"

"ภูมิใจด้วยหรือ?" ซูโหย่วจิ่นมองลูกชายคนที่สองที่ชอบตลกนี้

ซูโหย่วจิ่นกางร่มให้พวกเขาคนละคัน รอเจียงป๋ออี้แล้วเดินกลับบ้านด้วยกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนงีบไปหน่อยรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก พลิกตัวลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจ เปิด