บทที่ 371 พวกท่านคิดอย่างไรกับเทียนซิ่วจู้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองทั้งสองคน: "พี่เฮ่อ ถ้าพวกท่านยังคุกเข่าอยู่อย่างนี้ ธุรกิจของพวกเราคงจะลำบาก"

"ได้ๆๆ พวกเราไม่คุกเข่าแล้ว"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นทั้งสองคนตื่นเต้นจนไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหน: "พี่เฮ่อ ทุกวันให้ท่านส่งเต้าหู้ไปที่หมู่บ้านเหม่ยหลี่ ที่โรงเลี

บทที่ 372 ฝนตกหนัก

สือหยวนและภรรยามองไม่ออกว่าฮวาเฉี่ยนเหมียนหมายความว่าอย่างไร จึงพูดความรู้สึกจริงๆ ออกมา: "ก็ดีนะ? เขาทำอะไรผิดหรือเจ้านาย?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนส่ายหน้าพลางยิ้ม: "ข้าอยากถามว่า พวกท่านยินดีรับเขาเป็นลูกเขยไหม"

"เจ้านายยินยอมหรือ?"

"หา?" ตอนนี้กลับเป็นฮวาเฉี่ยนเหมียนที่งงงวย: "ยิน

บทที่ 373 น้ำถั่วเขียว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยิ้ม: "เห็ด"

"เห็ดไม่ได้นะ คนตายเพราะกินเห็ดก็ไม่น้อย"

"แม่ เห็ดแบ่งเป็นสองชนิดคือมีพิษกับไม่มีพิษ กินพวกที่ไม่มีพิษก็มีประโยชน์ต่อร่างกายเรานะ"

"จริงหรือ?"

"ข้าเคยโกหกท่านเมื่อไหร่"

ซูโหย่วจิ่นก็อยากดูว่าเห็ดมีพิษกับไม่มีพิษหน้าตาเป็นยังไง: "รอข้าไปด้วย"