ตอน 343
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 343 ผมพร้อมตลอดเวลา
ซูโหย่วจิ่นได้กลิ่นหนังหมูเปรี้ยวเผ็ด "เฉี่ยนเฉี่ยน นี่อร่อยไหม"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนหยิบตะเกียบคู่สะอาด คีบหนังหมูชิ้นหนึ่งยื่นไปที่ปากเขา "ลองชิมดู รสชาติจะแปลกหน่อย"
ซูโหย่วจิ่นมองหนังหมูที่เธอยื่นมาที่ปาก อ้าปากกินเข้าไป พอกินเข้าไปก็ขมวดคิ้ว รสชาติแบบนี้ เขาไม่รู้จะอธิบ
ตอน 344
บทที่ 344 ที่แท้พวกเจ้าก็รู้ว่าเขาเป็นพ่อ
ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลอกตา ไอ้คนนี้ให้หน้าไม่ได้จริงๆ พอให้หน้าหน่อยก็ได้ใจ
รู้สึกว่าคอและไหล่ไม่ปวดแล้ว "พอแล้ว ได้แล้ว"
"ย่า พวกเรากลับมาแล้ว"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนได้ยินเสียงเอ้อร์เป่าดังมาจากข้างนอก ใบหน้าเผยรอยยิ้มอบอุ่น ลูกชายทั้งสามของเธอกลับมาแล้ว ไม่ทันที
ตอน 345
บทที่ 345 เพาะกล้าไม้ผล
ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเด็กๆ "สองอย่างนี้พวกเจ้าลองชิมนิดหน่อยได้ กินได้ค่อยกิน แต่อย่ากินเยอะ แม่กลัวพวกเจ้าปวดท้อง"
"ค่ะ/ครับ"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นพวกเขาคีบอาหารที่ชอบ ต่างถือชามไปนั่งที่โต๊ะเล็กข้างๆ ค่อยๆ กิน เธอเองก็คีบอาหารบ้างแล้วหาที่นั่งลง
ซูโหย่วจิ่นก็นั่งลงข้างๆ เธอ