ตอน 344
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 344 ที่แท้พวกเจ้าก็รู้ว่าเขาเป็นพ่อ
ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลอกตา ไอ้คนนี้ให้หน้าไม่ได้จริงๆ พอให้หน้าหน่อยก็ได้ใจ
รู้สึกว่าคอและไหล่ไม่ปวดแล้ว "พอแล้ว ได้แล้ว"
"ย่า พวกเรากลับมาแล้ว"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนได้ยินเสียงเอ้อร์เป่าดังมาจากข้างนอก ใบหน้าเผยรอยยิ้มอบอุ่น ลูกชายทั้งสามของเธอกลับมาแล้ว ไม่ทันที
ตอน 345
บทที่ 345 เพาะกล้าไม้ผล
ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเด็กๆ "สองอย่างนี้พวกเจ้าลองชิมนิดหน่อยได้ กินได้ค่อยกิน แต่อย่ากินเยอะ แม่กลัวพวกเจ้าปวดท้อง"
"ค่ะ/ครับ"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นพวกเขาคีบอาหารที่ชอบ ต่างถือชามไปนั่งที่โต๊ะเล็กข้างๆ ค่อยๆ กิน เธอเองก็คีบอาหารบ้างแล้วหาที่นั่งลง
ซูโหย่วจิ่นก็นั่งลงข้างๆ เธอ
ตอน 346
บทที่ 346 ฉันคือสามีของเธอ
ซูโหย่วจิ่นอยู่เป็นเพื่อนฮวาเฉี่ยนเหมียน รอจนเธอจัดการทุกอย่างเสร็จ เห็นสีหน้าอ่อนล้าของเธอจึงพูดว่า: "เฉี่ยนเฉี่ยน ต่อไปถ้าจะทำอะไร บอกฉันได้ ฉันจะทำให้เอง"
"ได้เลย พอฉันมอบทุกอย่างให้เธอแล้ว ฉันจะนอนเป็นปลาเค็ม"
"ดี ต่อไปเธอสั่ง ฉันจะเป็นผู้ช่วย"
"นี่เธอพูดเองนะ"
"