บทที่ 294 ไม่ทำการค้ากับพวกเจ้า

เด็กๆ ในกรงบางคนกลัว แต่มีหลายคนที่กล้าหาญเข้ามาใกล้นางแล้วพยักหน้า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเด็กเหล่านั้นด้วยสายตานิ่งสงบ: "แม้อาจต้องตายก็ยังเต็มใจหรือ?"

"อื้ม" เด็กหลายคนพยักหน้าโดยไม่ลังเล

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจดจำเด็กเหล่านั้นไว้ แล้วลุกขึ้นเดินไปที่กรงขังหญิงสาว พวกนางก

บทที่ 295 อย่าปิดบัง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ คนอื่นๆ ยืนอยู่ด้านหลัง แม้จะถูกด่าก็เงียบไม่ส่งเสียง ทำให้ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองพวกเขาด้วยสายตาต่างไป

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเลือกเสื้อผ้าและรองเท้าถุงเท้ามากมาย ให้พวกเขาส่งไปที่โรงแรมหวั่นหลี่ เถ้าแก่พยักหน้ารับ บอกว่าจะส่งทันที

พาคนด้านหลังกลับโรงแร

บทที่ 296 ฉันถูกใจเจ้า

"นายหญิง" หญิงสาวเอ่ยปากดึงความคิดของฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับมา

"เข้าใจทุกอย่างแล้วใช่ไหม?" ฮวาเฉี่ยนเหมียนหันไปมอง

"ค่ะ หม่อมฉันชื่อลั่วหหย่าเซียน เขาคือน้องชายของหม่อมฉัน ลั่วหานเหยี่ยน บิดาของพวกเราเป็นหมอหลวง วันหนึ่งบังเอิญได้พบกับองค์ชายใหญ่ เขาบังคับให้บิดายกหม่อมฉันให้เป็