บทที่ 293 พวกเจ้าเต็มใจไปกับข้าหรือไม่

ฮวาเฉี่ยนเหมียนลูบคางครุ่นคิด แล้วยกหน้าเด็กขึ้นดู: "ได้ก็ได้ ใครใช้ให้ข้าชอบความงามเป็นเลิศ ซื้อกลับไปเล่นสองวันก็คุ้มแล้ว เอานางไปด้วย" พูดพลางชี้ไปที่หญิงสาวที่เสียโฉมคนนั้น

"ได้เลย รวมสองร้อยแปดสิบตำลึง" พ่อค้าทาสยิ้มเผยฟันเหลือง ยืนถูมือรออยู่ข้างๆ

"สั

บทที่ 294 ไม่ทำการค้ากับพวกเจ้า

เด็กๆ ในกรงบางคนกลัว แต่มีหลายคนที่กล้าหาญเข้ามาใกล้นางแล้วพยักหน้า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเด็กเหล่านั้นด้วยสายตานิ่งสงบ: "แม้อาจต้องตายก็ยังเต็มใจหรือ?"

"อื้ม" เด็กหลายคนพยักหน้าโดยไม่ลังเล

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจดจำเด็กเหล่านั้นไว้ แล้วลุกขึ้นเดินไปที่กรงขังหญิงสาว พวกนางก

บทที่ 295 อย่าปิดบัง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ คนอื่นๆ ยืนอยู่ด้านหลัง แม้จะถูกด่าก็เงียบไม่ส่งเสียง ทำให้ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองพวกเขาด้วยสายตาต่างไป

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเลือกเสื้อผ้าและรองเท้าถุงเท้ามากมาย ให้พวกเขาส่งไปที่โรงแรมหวั่นหลี่ เถ้าแก่พยักหน้ารับ บอกว่าจะส่งทันที

พาคนด้านหลังกลับโรงแร