บทที่ 242 ฤดูฝนหรือ?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเด็กๆที่ติดตามต้าเป่าทั้งสามคนมา "ไปเล่นที่ไหนมา?"

โก้วต้านและเด็กคนอื่นๆเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนกับคุณย่าซูก็เดินเข้ามา "ป้าซู ย่าซู"

ซานเป่าเดินมาหน้าฮวาเฉี่ยนเหมียน "แม่ หนูบอกว่าไข่ของเราใสมีลวดลาย พวกเขาไม่เชื่อ เลยอยากมาดู"

"อื้ม พวกเขาบอกว่าเราโกหก" เอ้อ

บทที่ 243 หาเงินให้ใครใช้?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่ได้สนใจเรื่องโรงงานอีก เธอเชื่อว่าคนที่มาบริหารโรงงานคงไม่ใช่คนโง่ เธอไม่จำเป็นต้องไปยุ่ง

เช้าวันรุ่งขึ้น พอถึงประตูอำเภอไป๋เยา คุณย่าซูก็พาต้าเป่าทั้งสามไปโรงเรียน ส่วนฮวาเฉี่ยนเหมียนไปที่ร้านก่อน เธอต้องบอกสือหยวนให้พวกเขากลับหมู่บ้านพร้อมกันในอีกสิบ

บทที่ 244 ค่าแฟรนไชส์

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่สนใจทั้งสองคน นั่งดื่มชาอย่างใจเย็น ดูยังไงก็เหมือนคู่รักทะเลาะกัน คู่จิ้นแบบนี้ชาติที่แล้วก็หาดูยาก เธอขอดูละครไปก่อน

ไป๋จุ้นอี้โกรธจนแทบบ้า อยากจะลงมือแต่สู้ไอ้หมอนี่ไม่ได้ ได้แต่โมโหจนฟันคัน สุดท้ายก็เลยไม่สนใจเขา

"คุณนายซู ค่าแฟรนไชส์คิดยังไง?"

"ข้าคิ