บทที่ 241 เมล็ดพริก

ผู้ใหญ่บ้านอ่านเนื้อหาในสัญญาจบแล้วมองฉีโซ่วพูดว่า "ฟังเข้าใจทั้งหมดแล้วหรือ?"

ฉีโซ่วพยักหน้า "เข้าใจแล้ว"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองพวกเขา "ลุงฉี ถ้าไม่มีปัญหาอะไรเราก็เซ็นสัญญากัน ให้ผู้ใหญ่บ้านเป็นพยาน"

"ดีๆๆ"

ต้าหนี่ที่นั่งฟังอยู่ข้างๆก็รู้สึกดีใจ เงินเดือนสามตำลึงเชียวนะ งานที

บทที่ 242 ฤดูฝนหรือ?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเด็กๆที่ติดตามต้าเป่าทั้งสามคนมา "ไปเล่นที่ไหนมา?"

โก้วต้านและเด็กคนอื่นๆเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนกับคุณย่าซูก็เดินเข้ามา "ป้าซู ย่าซู"

ซานเป่าเดินมาหน้าฮวาเฉี่ยนเหมียน "แม่ หนูบอกว่าไข่ของเราใสมีลวดลาย พวกเขาไม่เชื่อ เลยอยากมาดู"

"อื้ม พวกเขาบอกว่าเราโกหก" เอ้อ

บทที่ 243 หาเงินให้ใครใช้?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่ได้สนใจเรื่องโรงงานอีก เธอเชื่อว่าคนที่มาบริหารโรงงานคงไม่ใช่คนโง่ เธอไม่จำเป็นต้องไปยุ่ง

เช้าวันรุ่งขึ้น พอถึงประตูอำเภอไป๋เยา คุณย่าซูก็พาต้าเป่าทั้งสามไปโรงเรียน ส่วนฮวาเฉี่ยนเหมียนไปที่ร้านก่อน เธอต้องบอกสือหยวนให้พวกเขากลับหมู่บ้านพร้อมกันในอีกสิบ