บทที่ 243 หาเงินให้ใครใช้?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่ได้สนใจเรื่องโรงงานอีก เธอเชื่อว่าคนที่มาบริหารโรงงานคงไม่ใช่คนโง่ เธอไม่จำเป็นต้องไปยุ่ง

เช้าวันรุ่งขึ้น พอถึงประตูอำเภอไป๋เยา คุณย่าซูก็พาต้าเป่าทั้งสามไปโรงเรียน ส่วนฮวาเฉี่ยนเหมียนไปที่ร้านก่อน เธอต้องบอกสือหยวนให้พวกเขากลับหมู่บ้านพร้อมกันในอีกสิบ

บทที่ 244 ค่าแฟรนไชส์

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่สนใจทั้งสองคน นั่งดื่มชาอย่างใจเย็น ดูยังไงก็เหมือนคู่รักทะเลาะกัน คู่จิ้นแบบนี้ชาติที่แล้วก็หาดูยาก เธอขอดูละครไปก่อน

ไป๋จุ้นอี้โกรธจนแทบบ้า อยากจะลงมือแต่สู้ไอ้หมอนี่ไม่ได้ ได้แต่โมโหจนฟันคัน สุดท้ายก็เลยไม่สนใจเขา

"คุณนายซู ค่าแฟรนไชส์คิดยังไง?"

"ข้าคิ

บทที่ 245 ข้าต่างหากที่เป็นนายเจ้า

ซูโหย่วจิ่นเห็นสีหน้าเธอเปลี่ยนไปมา ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

ไป๋จุ้นอี้เห็นสีหน้าเธอเช่นกัน จึงสะกิดซูโหย่วจิ่น "เธอเป็นอะไรไป?"

"นายถามข้า แล้วข้าจะไปถามใคร?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนคำนวณเงินหลายหมื่นตำลึงในใจ ซื้อที่ดินปลูกพืชแล้วลงทุนอย่างอื่น ก็คงไม่เหลือเท่าไหร่ แ