ตอน 17
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 17 ทะเลาะกันหรือ?
ทุกครั้งที่ฮวาเฉี่ยนเหมียนเรียกคุณย่าซู เธอก็ไม่รู้จะเรียกอย่างไร คำว่า "แม่" ติดอยู่ในปากนานแต่ก็พูดออกมาไม่ได้
คุณย่าซูเห็นความคิดของเธอ ก็ไม่ได้บังคับ สักวันเธอจะได้ยินคำนั้น ตอนนี้เธอก็รักและทะนุถนอมฮวาเฉี่ยนเหมียนเหมือนลูกสาวของตัวเอง
"ย่าจ๋า พวกหนูกลับมาแล้ว" เสียงร
ตอน 18
บทที่ 18 เรื่องของโก้วจื่อและโซ่วโหว
ต้าเป่าเห็นน้องทั้งสองอยากไป ถ้าเขาไม่ไปแล้วคนนี้เอาพวกเขาไปขายจะทำยังไง เขาต้องไปดูแล
"ย่า หนูไป"
ซานเป่าเห็นต้าเป่าไปด้วยก็ยิ้มตาหยี "ย่า หนูก็ไปด้วย"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นเด็กทั้งสามยอมไปกับเธอ แม้ไม่แสดงออกแต่ในใจก็ดีใจ "ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน"
ต้าเป่าทั้งสามม
ตอน 19
บทที่ 19 ตลาดนัด
ชายชราฉินได้ยินต้าเป่าพูดแบบนั้นก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ เพราะเป็นเรื่องภายในครอบครัวเขา คนนอกไม่ควรเข้าไปยุ่ง
ฮวาเฉี่ยนเหมียนล้วงเงิน 4 เหรียญจากอกเสื้อให้ชายชราฉิน อุ้มพี่น้องทั้งสามขึ้นเกวียน ไม่นานเกวียนก็เต็ม เพราะฮวาเฉี่ยนเหมียนอยู่ด้วย การเดินทางครั้งนี้จึงเงียบเป็นพิเศษ
เอ้อร