บทที่ 18 เรื่องของโก้วจื่อและโซ่วโหว

ต้าเป่าเห็นน้องทั้งสองอยากไป ถ้าเขาไม่ไปแล้วคนนี้เอาพวกเขาไปขายจะทำยังไง เขาต้องไปดูแล

"ย่า หนูไป"

ซานเป่าเห็นต้าเป่าไปด้วยก็ยิ้มตาหยี "ย่า หนูก็ไปด้วย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นเด็กทั้งสามยอมไปกับเธอ แม้ไม่แสดงออกแต่ในใจก็ดีใจ "ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน"

ต้าเป่าทั้งสามม

บทที่ 19 ตลาดนัด

ชายชราฉินได้ยินต้าเป่าพูดแบบนั้นก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ เพราะเป็นเรื่องภายในครอบครัวเขา คนนอกไม่ควรเข้าไปยุ่ง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนล้วงเงิน 4 เหรียญจากอกเสื้อให้ชายชราฉิน อุ้มพี่น้องทั้งสามขึ้นเกวียน ไม่นานเกวียนก็เต็ม เพราะฮวาเฉี่ยนเหมียนอยู่ด้วย การเดินทางครั้งนี้จึงเงียบเป็นพิเศษ

เอ้อร

บทที่ 20 ตำรับอาหารเป็นยา

มาถึงหน้าร้านยาเหรินจี้ ซานเป่าจูงมือเธอ "แม่ ข้างบนเขียนว่าอะไรครับ?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนก้มลงมองเขา เห็นเขาชี้ไปที่ป้าย "ร้านยาเหรินจี้ ซานเป่าชอบเรียนตัวหนังสือหรือ?"

"ครับ ชอบ"

"ต่อไปแม่จะส่งเจ้าไปเรียนที่โรงเรียนนะ ดีไหม?"

ซานเป่าเงยหน้ามองเธอ "ได้หรือครับ?"

"ได้จ้ะ