บทที่ 165 ทุกอาชีพมีคนเก่ง

คุณย่าซูก็ไม่คิดว่าจะถูกขโมย: "นี่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่พูดอะไร เงินของใครก็ไม่ได้มาจากลม เธอก็ช่วยทุกคนไม่ได้ เธอยังไม่ถึงขั้นรวยล้นฟ้าที่จะใช้เงินอย่างไม่คิด

เอ้อร์เป่ายังคงร่าเริงและกระตือรือร้นเหมือนเดิม นั่งรถวัวก็มองโน่นมองนี่ ไม่เคยรู้สึกเบื่

บทที่ 166 เลี้ยงกระต่าย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจูงลูกทั้งสามเดินเข้ามา: "แม่ กลับกันเถอะ วันนี้กลับบ้านค่ำแล้ว"

"จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วหรือ?"

"ค่ะ"

พวกเขานั่งเกวียนออกมาได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงตะโกนจากด้านหลัง: "รอด้วย รอด้วย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหันไปมอง เห็นหญิงคนเมื่อกี้วิ่งไล่ตามเกวียน: "ลุงฉิน หยุ

บทที่ 167 จุดเปลี่ยน

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังต้าเป่าและพี่น้องทำการบ้านเสร็จก็ออกไปเล่นกับเพื่อนๆ ฮวาเฉี่ยนเหมียนเตรียมจะไปบ้านเถี่ยหนิว

"แม่ หนูจะไปบ้านเถี่ยหนิวหน่อย แม่จะไปด้วยไหม?"

"แม่ไม่ไปละ จะจัดบ้านหน่อย ไม่ได้กลับมานาน ต้องทำความสะอาดบ้างแล้ว"

"ได้ค่ะ งั้นหนูไปละ ถ้ามีของต้องซัก เก็บไว้ก่อ