บทที่ 166 เลี้ยงกระต่าย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจูงลูกทั้งสามเดินเข้ามา: "แม่ กลับกันเถอะ วันนี้กลับบ้านค่ำแล้ว"

"จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วหรือ?"

"ค่ะ"

พวกเขานั่งเกวียนออกมาได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงตะโกนจากด้านหลัง: "รอด้วย รอด้วย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหันไปมอง เห็นหญิงคนเมื่อกี้วิ่งไล่ตามเกวียน: "ลุงฉิน หยุ

บทที่ 167 จุดเปลี่ยน

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังต้าเป่าและพี่น้องทำการบ้านเสร็จก็ออกไปเล่นกับเพื่อนๆ ฮวาเฉี่ยนเหมียนเตรียมจะไปบ้านเถี่ยหนิว

"แม่ หนูจะไปบ้านเถี่ยหนิวหน่อย แม่จะไปด้วยไหม?"

"แม่ไม่ไปละ จะจัดบ้านหน่อย ไม่ได้กลับมานาน ต้องทำความสะอาดบ้างแล้ว"

"ได้ค่ะ งั้นหนูไปละ ถ้ามีของต้องซัก เก็บไว้ก่อ

บทที่ 168 บ้านที่ทรุดโทรม

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพูดถึงตรงนี้ก็หยุด เธอพูดทุกอย่างชัดเจนแล้ว ถ้าพวกเขาปฏิเสธ สำหรับเธอก็ไม่มีความเสียหายอะไร

เธอนั่งข้างๆ จิบน้ำในชามอย่างใจเย็น รอคำตอบจากพวกเขา

เถี่ยหนิวหันไปมองพ่อ เห็นว่าเขาไม่โกรธเหมือนเมื่อกี้แล้ว น้องๆ ก็ก้มหน้าคิดถึงคำที่เธอพูด

"ขอพวกเราปรึกษากันก่