บทที่ 164 เจ้าไปไม่ได้

วันรุ่งขึ้นตอนบ่าย ฮวาเฉี่ยนเหมียนไปรับต้าเป่าและเพื่อนๆ เลิกเรียน พรุ่งนี้เป็นวันหยุด พวกเขาจะกลับหมู่บ้านเหม่ยหลี่ พอเห็นเด็กทั้งสามออกมา ฮวาเฉี่ยนเหมียนก็ส่งกล่องอาหารให้ต้าเป่า: "ต้าเป่า เอาไปให้อาจารย์ของพวกเจ้า บอกท่านว่าพวกเรากลับหมู่บ้านแล้ว"

ต้าเป่ารับกล่องอาหารแล้

บทที่ 165 ทุกอาชีพมีคนเก่ง

คุณย่าซูก็ไม่คิดว่าจะถูกขโมย: "นี่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่พูดอะไร เงินของใครก็ไม่ได้มาจากลม เธอก็ช่วยทุกคนไม่ได้ เธอยังไม่ถึงขั้นรวยล้นฟ้าที่จะใช้เงินอย่างไม่คิด

เอ้อร์เป่ายังคงร่าเริงและกระตือรือร้นเหมือนเดิม นั่งรถวัวก็มองโน่นมองนี่ ไม่เคยรู้สึกเบื่

บทที่ 166 เลี้ยงกระต่าย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจูงลูกทั้งสามเดินเข้ามา: "แม่ กลับกันเถอะ วันนี้กลับบ้านค่ำแล้ว"

"จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วหรือ?"

"ค่ะ"

พวกเขานั่งเกวียนออกมาได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงตะโกนจากด้านหลัง: "รอด้วย รอด้วย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหันไปมอง เห็นหญิงคนเมื่อกี้วิ่งไล่ตามเกวียน: "ลุงฉิน หยุ