ตอน 122
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 122 สับปะรด
เมื่อฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงบริเวณเชิงเขา ได้เจอชาวบ้านที่มาเก็บฟืนหลายคน ชาวบ้านต่างยิ้มพยักหน้าทักทาย เธอก็พยักหน้าตอบอย่างสุภาพ
พอมาถึงลานว่างในหมู่บ้าน ได้ยินเสียงหัวเราะของเด็กๆ แต่ไกล เธอเดินเข้าไปดูเห็นเด็กๆ กำลังเล่นโยนถุงทราย แต่ละคนวิ่งจนหน้าแดง
เอ้อร์เป่าเห็นเธอเดินมาแต
ตอน 123
บทที่ 123 หมูผัดเปรี้ยวหวานสับปะรด
เมื่อฮวาเฉี่ยนเหมียนได้ยินป้าหลี่พูดแบบนั้นก็ไม่ไปซื้อที่อื่น: "ป้า ขอไก่สองตัว มีไข่ไหมคะ?"
"มี"
"ขอไข่ยี่สิบฟอง หนูจะจ่ายตามราคาตลาด ป้าว่าดีไหม?"
"ไม่ต้องๆ" ป้าหลี่รีบส่ายหน้า
"ถ้าป้าไม่รับ หนูก็จะไปซื้อบ้านอื่นแล้วนะ"
"นี่..." ป้าหลี่มองคุณย่าซู
คุณย่าซ
ตอน 124
บทที่ 124 เสาวรส
เอ้อร์เป่าเป็นเด็กช่างสงสัยมาตลอด: "แม่ ของสีดำในน้ำใสๆ นี่คืออะไรครับ?"
"นี่เป็นเมล็ดเสาวรส รสเปรี้ยวนิดหน่อย ลองดื่มดูสิ รสชาติอร่อยนะ" ฮวาเฉี่ยนเหมียนตักให้คุณย่าซูด้วยชามหนึ่ง: "แม่ ลองชิมดูค่ะ"
คุณย่าซูรับชามมาดื่มหนึ่งอึก เปรี้ยวนิดหน่อย ใส่น้ำเชื่อมไว้ จึงออกรสเปรี้ยวอมหว