บทที่ 123 หมูผัดเปรี้ยวหวานสับปะรด

เมื่อฮวาเฉี่ยนเหมียนได้ยินป้าหลี่พูดแบบนั้นก็ไม่ไปซื้อที่อื่น: "ป้า ขอไก่สองตัว มีไข่ไหมคะ?"

"มี"

"ขอไข่ยี่สิบฟอง หนูจะจ่ายตามราคาตลาด ป้าว่าดีไหม?"

"ไม่ต้องๆ" ป้าหลี่รีบส่ายหน้า

"ถ้าป้าไม่รับ หนูก็จะไปซื้อบ้านอื่นแล้วนะ"

"นี่..." ป้าหลี่มองคุณย่าซู

คุณย่าซ

บทที่ 124 เสาวรส

เอ้อร์เป่าเป็นเด็กช่างสงสัยมาตลอด: "แม่ ของสีดำในน้ำใสๆ นี่คืออะไรครับ?"

"นี่เป็นเมล็ดเสาวรส รสเปรี้ยวนิดหน่อย ลองดื่มดูสิ รสชาติอร่อยนะ" ฮวาเฉี่ยนเหมียนตักให้คุณย่าซูด้วยชามหนึ่ง: "แม่ ลองชิมดูค่ะ"

คุณย่าซูรับชามมาดื่มหนึ่งอึก เปรี้ยวนิดหน่อย ใส่น้ำเชื่อมไว้ จึงออกรสเปรี้ยวอมหว

บทที่ 125 พบหวางกุ้ยเซียงอีกครั้ง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหามุมเงียบๆ ระหว่างทาง มองรอบๆ ไม่มีคน จึงหยิบผลไม้จากมิติใส่ตะกร้าที่เอามา เตรียมให้ไป๋จุ้นอี้และโอ๋หยางจื่อเยว่

ตอนนี้พ้นเวลาอาหารแล้ว ในเยว่ไหลจวี่ไม่มีคนมากนัก เด็กเสิร์ฟง่วงนอนเอนหลับอยู่ที่โต๊ะในห้องโถง เถ้าแก่นั่งคิดเลขด้วยลูกคิดอยู่ที่เคาน์